รวมพลังความดี

กิจกรรมรวมพลังความดี ด้วยการเข้าร่วมกับกลุ่มน้องๆ เพื่อนๆ จากมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

โดยกิจกรรมในวันนั้น เราก็มีการไปทำความสะอาดวัด ล้างข้าวของเครื่องใช้ภายในวัด และทำความสะอาดที่พักให้คุณยาย คนหนึ่งที่พักพิงอาศัยอยู่ในวัด นำความรู้สึกที่ดี เมื่อได้เห็นรอยยิ้มจากคุณยาย และเพื่อนๆร่วมทางงานอาสา และความร่วมมือกันของคนในชุมชน อาสาสมัครสาธารณสุข อาสาสมัครตัวน้อยๆ มาร่วมมือกันทำสิ่งดีๆ เเม้เพียง 1 วัน แต่ก็เป็น 1 วัน ที่มีค่า มีความหมายเป็นอย่างมาก

สุขใจที่ได้ทำจริงๆ

ต้องขอบคุณทุกท่านที่ร่วมกันทำให้งานในวันนั้นเสร็จสิ้นลงไปได้ อย่างดีที่สุด

ตลาดนัดน้ำใจคนไทยไม่ทิ้งกัน

นนี้(18/มิ.ย./53) เป็นวันสุดท้ายของงาน"ตลาดนัดน้ำใจ คนไทยไม่ทิ้งกัน"แล้วซินะครับ สองอาทิตย์ กับช่วงเวลาที่ดีอีกช่วงเวลาหนึ่งของชีวิต
ความผูกพันธ์กันระหว่างคนทำงาน รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ มือที่กุมขมับยามที่เราเจอปัญหา เราก็ผ่านพ้นมันมาด้วยความรัก ความเอาใส่ใจที่มีต่อกัน
วันนี้งานของเราก็คงใกล้ถึงเวลาที่จะจบลงอีกในไม่ กี่ชั่วโมง คงไม่มีอะไรยิ่งใหญ่เท่ากับการจะบอกขอบคุณทุกคนที่ทำให้งานนี้สำเร็จไปได้ ด้วยดี วันนี้เราทุกคนได้ทำทุกอย่างอย่างดีที่สุดแล้ว ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคน และขอให้ทุกคนเก็บสิ่งดีๆเป็นความทรงจำที่เราได้ทำร่วมกันไว้นะครับ

************************************************************************************
ตลอดเวลา 2 อาทิตย์ที่เราทุกคนได้ร่วมกันทำมา วันนี้มันคงเป็นภาพความประทับใจ ในหลายๆสิ่ง ที่ทำให้เราได้สนิทกัน ธนาคกรุงไทย เป็นเหมือนที่ทำงานอีกทีไปเลย ทุกเย็น ต้องเดินทางไปธนาคารกรุงไทย ไปทุกวันจนเดินเข้าออกได้สบายๆ

อยากขอบคุณคนทำงานทุกคน ไม่ว่าจะเป็นอาตู่ พี่กุ๊ก พี่อ๊อฟ พี่ๆจิตอาสาไม่ว่าจะพี่เจมส์ พี่หนึ่ง พี่ธัน พี่นิด อาเอ๋ อาติง พี่จ๋า และอีกหลากหลายคน น้องหยุน น้องตูน น้องแพร หมูอ้วน น้องโอเล่ พี่ต่าย น้องแป้ง พี่พี พี่กบ พี่พินธ์ อีกทั้งอยากขอบคุณป้าแอ๊ะ พนง.กรุงไทยบริการ ที่น่ารักเสมอ ขอขอบคุณพนง.กรุงไทยที่ต้อนรับพวกเราเป็นอย่างดี
(ขาดตกใครไปต้องขอโทษด้วยนะครับ) อยากใส่ให้ครบทุกคนนั้นล่ะครับ

2อาทิตย์ที่ยิ่งใหญ่นี้ ถึงแม้จะมีหยดเหงื่อ จะต้องปวดหัว จะต้องอดหลับอดนอนแค่ไหน แต่ก็คุ้มค่าเสมอๆ

ขอบคุณทุกคนที่เติมเต็มฝันของทุกคนให้เต็มอิ่มด้วยรอยยิ้ม และมิตรภาพ วันนี้งานสำเร็จได้ เพราะเราทุกคน

ด้วยรัก นายโละบ้าบอเสร็จงานแล้วก็ถ่ายรูปหมู่

ปลูกป่าที่ราชบุรี -- เมื่อวันวาน :]

มีคนกล่าวไว้ว่า ต้นไม้ นั้น มีชีวิต มีจิตใจ ไม่ต่างจากมนุษย์ วันนี้ 7 สิงหาคม 2553

โละ และกลุ่มๆพี่จิตอาสาอิสระ ได้ไปร่วมกันปลูกต้นไม้ ที่จังหวัดราชบุรี

การเดินทางวันนี้มันเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และมิตรภาพดีๆ ตลอดเส้นทางการเดินทาง

วันนี้มีความพิเศษ อีกอย่างหนึ่ง คือ เพื่อนสนิทของฉัน นามว่า คุณวี ได้ไปร่วมกิจกรรมจิตอาสาครั้งนี้ด้วย

ซึ่งเป็นครั้งแรกของการทำงาน แบบนี้ สำหรับคุณวี แต่วันนี้ โละ ปลื้มใจมาก ที่เห็นเพื่อนของโละเดินก้าวออกมาจาก

หน้าจอแคมฟร็อกซ์ ออกมาสู่งานอาสา ซึ่งวันนี้ โละ รู้ว่า เราได้ทำอะไรให้เพื่อนเราได้เห็น จนเพื่้อนเรา เดินลุกออกมาทำ

วันนี้เห็นคุณวี มีความสุข เราเองก็สุขนะ ไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้ วันที่คุณวี จะก้าวออกมาทำงานอาสา คุณวี คุณคือ ต้นไม้

อีกต้นที่กำลังจะเจริญงอกงามในใจของฉัน และกำลังจะเป็นร่มไม้ใหญ่ บนพื้นแผ่นดินนี้ อีกคนแล้วนะ ถึงแม้วันนี้ จะเป็น

เพียงจุดเริ่มต้น แต่เราเชื่อว่า ความสุขที่คุณวี ได้รับวันนี้ จะทำให้คุณวี หยั่งรากเมล็ดพันธ์ จิตอาสาไว้ในใจคุณวีได้

เพื่อนคนนี้จะยืน และเดินเคียงข้างคุณเสมอ เมื่อสร้างให้คุณเป็นเมล็ดพันธ์ที่ดี ของประเทศชาติต่อไป เราไม่จำเป็นต้อง

ทำอะไรใหญ่โต แค่สิ่งที่คุณทำในวันนี้ คุณก็ดูงดงามเสมอๆ นะคุณวี

อันจะกล่าวมาต่อที่พี่ๆจิตอาสา ขอบคุณพี่เขียว พี่เชอร์รี่ พี่อาเมะ พี่นงค์ พี่กุ้ง พี่ยุทธ และพี่อะไรนะอีกสองคน รวมไปถึง

พี่ๆ บริษัท มิตรผล รวมไปถึงผู้จัดกิจกรรมในวันนี้ทุกท่าน ที่ร่วมกันสร้างให้เกิดเป็นกิจกรรมดีๆ ที่บางทีเราอาจดูว่า มัน

ไม่ได้ยิ่งใหญ่ และใหญ่โตอะไร วันนี้ เราทุกคนได้ร่วมกันปลูกต้นไม้ เราใช้มือของเรา ในการปลูกต้นไม้ ลงไปในดิน หวัง

ไว้เพียงสักวัน ว่า ต้นไม้ นั้นจะเป็นร่มเงา ให้กับประเทศของเรา หวังไว้ว่า ต้นไม้ที่เราปลูกจะหยั่งรากลึกสวยงาม ให้บ้าน

เมืองเรากลับมาเขียวขจีอีกครั้ง หวังให้ต้นไม้นั้น ได้ช่วยลดภาวะโลกร้อนของเรา ให้เบาบางลง

วันนี้ถึงต้นไม้ของเราทุกคนยังไม่โต เพราะมันเป็นต้นกล้าเล็กๆ แต่เชื่อว่าทุกคน เมื่อเห็นภาพได้ดูรูปที่เราได้ปลูกต้นไม้

ในวันนี้ เชื่อว่าทุกคน นั้นคิดถึงต้นไม้ของพวกเรา อยากกลับไปดูมันอีกครั้งเป็นแน่ ตอนนี้บางคนคงคิดว่าต้นไม้เราจะโต

ได้แค่ไหน บางคนตั้งคำถามให้กับตัวเองว่า มันจะรอดไหม? มันจะตายไหม? ทุกคนคงเฝ้ารอความหวัง ที่จะได้กลับไป

ดูต้นไม้ที่เราได้ปลูกกันในวันนี้อีกครั้ง

แต่สิ่งหนึ่ง ที่กำลังเติบโตอยู่ในขณะนีั คือ ต้นไม้ ที่ชื่อว่า "ความดี" ต้นนี้ กำลังเติบโตขึ้นในในของเราทุกคน และเติบใหญ่

ในใจของกันและกัน ต้นไม้นี้จะไม่มีวันตาย ต้นไม้นี้ จะยังคงหยั่งลึกในใจของทุกคน เพราะเราใช้ใจของเรา ร่วมกัน สร้าง

มันขึ้นมา ต้นไม้ เเห่งความดี จะไม่มีวัน หักโค่นลงมา แม้พายุจะโหม กระหน่ำแค่ไหน เพราะคุณ ได้ทำให้รากมันหยั่งลึก

ลงไป สู่ใจคุณแล้ว ขอให้ทุกคนรักษาต้นไม้แห่งความดีนี้ไว้ แล้ววันนี้ ต้นไม้ แห่งความดีของเรา จะทำให้โลกใบนี้ น่าอยู่

และสวยงามได้เสมอ

ขอบคุณทุกคนที่ได้ปลูก ต้นความดีให้เกิดขึ้นในใจเราทุกๆคน

คุณจงภูมิใจเถอะว่า คุณ คือเมล็ดพันธ์ที่ดีของประเทศชาติ คุณคือ ผู้ทำให้โลกใบนี้ น่าอยู่และสวยงาม

โละขอขอบคุณทุกคนที่เต็มเต็มสิ่งดีๆให้กัน ถึงแม้ ว่าเราเพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก (สำหรับบางคน) แต่เพราะความมี

จิตใจที่มุ่งดี ประสงค์ดีต่อกัน ทำให้วันนี้ของเรา พิเศษกว่าวันไหนๆ ขอบคุณคับ

นายโละ หมอจิตของประชาขน

มิตรภาพงานอาสา

:) ก่อนอื่นต้องขอยกผลประโยชน์นี้แก่ทุกท่านที่มีจิตอาสาร่วมกันนะครับ

เมื่อมีคนกล่าวว่ามิตรภาพไม่อาจซื้อได้ด้วยระยะเวลาอันสั้น แต่ทว่าวันนี้ นายโละ กลับมองว่า คำพูดนั้นไม่เป็นจริงเสมอไปแล้ว

เพราะวันนี้ เราทุกคนได้สร้างมันมาด้วยเวลาอันน้อยนิด แม้เพียงไม่กี่ชั่วโมง แต่เราก็สร้างมิตรภาพที่ดีต่อกันได้ ถึงแม้นายโละ อาจทำตัวแย่ๆ ทำตัวแรงๆ ทำตัวไม่น่ารักใส่ใครต่อใคร แต่นายโละก็คิดว่า สิ่งนี้เองที่ทำให้นายโละได้มิตรภาพที่ดีมา

ขอบคุณทุกคนที่มีจิตอาสา ที่มาเติมเต็มทุกอย่างที่ขาดหายไปของกันและกัน ขอขอบคุณทึ่ทุกคนที่คอยเป็นกำลังใจ ที่คอยสร้างรอยยิ้ม และเสียงหัวเราให้กัน วันนี้ มันช่างยิ่งใหญ่และน่าจดจำ

ถึงแม้อาจมีใครหลายคนไม่ชอบในสิ่งที่โละแสดงออกมา มีหลายคนคงไม่พอใจในตัวโละ ไม่พอใจในสิ่งที่โละพูดออกไป โละก็คงได้แต่ กล่าวคำว่าขอโทษทุกคนด้วยนะ

ขอบคุณรอยยิ้ม ขอบคุณเสียงหัวเราะ ขอบคุณพี่ๆ น้องๆ และทีมงานอาสาทุกๆคน ที่มาเเต่งเติม สิ่งดีๆให้กัน

ขอขอบคุณพี่พี พี่ธัน พี่ตี๋ ฟักแฟง ลีหยุน น้องแพร์ พี่นิด พี่จ๋า พี่โหน่ง พี่โอ๊ค น้องฝ้าย และเพื่อนๆพี่ๆน้องๆที่น่ารักทุกๆคนที่ทำให้วันนี้มันยิ่งใหญ่ในใจของกันและกัน

หวังว่าสิ่งใดที่โละทำตัวไม่ดีไว้ ทุกคนคงเข้าใจ และให้อภัยกันนะครับ

ด้วยรัก
นายโละบ้าบอ

ขอฝากกลอนนี้ไว้ เพื่อย้ำเตือนความเป็นเพื่อนของเรา

" เพื่อนช่วยเพื่อน ตลอดไป ได้เสมอ
เพื่อนจะเผลอ เพื่อนจะพลาด ซักแค่ไหน
ความเป็นมิตร ยังติดอยู่ คู่แรงใจ
ให้ก้าวไป ในสิ่ง ที่ต้องการ
เพื่อนจะทุกข์ เสียน้ำตา และร้องไห้
ความห่วงใย ทีมีนั้น ยังคอยสาน
ประกอบใจ ของเพื่อนนี้ ที่แหลกราญ
พาพ้นผ่าน ความทุกข์ช้ำ ที่ค้ำใจ
แม้เวลา เนิ่นนาน ผ่านจากนี้
แต่สิ่งดี จะยังอยู่ ไม่หวั่นไหว
ถึงเวลา จะผ่าน นานเท่าไหร่
แต่จิตใจ มีเพื่อน ตลอดมา"