แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ จิตอาสาอิสระ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ จิตอาสาอิสระ แสดงบทความทั้งหมด

วันพุธที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2554

ตลาดนัดน้ำใจคนไทยไม่ทิ้งกัน

นนี้(18/มิ.ย./53) เป็นวันสุดท้ายของงาน"ตลาดนัดน้ำใจ คนไทยไม่ทิ้งกัน"แล้วซินะครับ สองอาทิตย์ กับช่วงเวลาที่ดีอีกช่วงเวลาหนึ่งของชีวิต
ความผูกพันธ์กันระหว่างคนทำงาน รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ มือที่กุมขมับยามที่เราเจอปัญหา เราก็ผ่านพ้นมันมาด้วยความรัก ความเอาใส่ใจที่มีต่อกัน
วันนี้งานของเราก็คงใกล้ถึงเวลาที่จะจบลงอีกในไม่ กี่ชั่วโมง คงไม่มีอะไรยิ่งใหญ่เท่ากับการจะบอกขอบคุณทุกคนที่ทำให้งานนี้สำเร็จไปได้ ด้วยดี วันนี้เราทุกคนได้ทำทุกอย่างอย่างดีที่สุดแล้ว ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคน และขอให้ทุกคนเก็บสิ่งดีๆเป็นความทรงจำที่เราได้ทำร่วมกันไว้นะครับ

************************************************************************************
ตลอดเวลา 2 อาทิตย์ที่เราทุกคนได้ร่วมกันทำมา วันนี้มันคงเป็นภาพความประทับใจ ในหลายๆสิ่ง ที่ทำให้เราได้สนิทกัน ธนาคกรุงไทย เป็นเหมือนที่ทำงานอีกทีไปเลย ทุกเย็น ต้องเดินทางไปธนาคารกรุงไทย ไปทุกวันจนเดินเข้าออกได้สบายๆ

อยากขอบคุณคนทำงานทุกคน ไม่ว่าจะเป็นอาตู่ พี่กุ๊ก พี่อ๊อฟ พี่ๆจิตอาสาไม่ว่าจะพี่เจมส์ พี่หนึ่ง พี่ธัน พี่นิด อาเอ๋ อาติง พี่จ๋า และอีกหลากหลายคน น้องหยุน น้องตูน น้องแพร หมูอ้วน น้องโอเล่ พี่ต่าย น้องแป้ง พี่พี พี่กบ พี่พินธ์ อีกทั้งอยากขอบคุณป้าแอ๊ะ พนง.กรุงไทยบริการ ที่น่ารักเสมอ ขอขอบคุณพนง.กรุงไทยที่ต้อนรับพวกเราเป็นอย่างดี
(ขาดตกใครไปต้องขอโทษด้วยนะครับ) อยากใส่ให้ครบทุกคนนั้นล่ะครับ

2อาทิตย์ที่ยิ่งใหญ่นี้ ถึงแม้จะมีหยดเหงื่อ จะต้องปวดหัว จะต้องอดหลับอดนอนแค่ไหน แต่ก็คุ้มค่าเสมอๆ

ขอบคุณทุกคนที่เติมเต็มฝันของทุกคนให้เต็มอิ่มด้วยรอยยิ้ม และมิตรภาพ วันนี้งานสำเร็จได้ เพราะเราทุกคน

ด้วยรัก นายโละบ้าบอเสร็จงานแล้วก็ถ่ายรูปหมู่

มิตรภาพงานอาสา

:) ก่อนอื่นต้องขอยกผลประโยชน์นี้แก่ทุกท่านที่มีจิตอาสาร่วมกันนะครับ

เมื่อมีคนกล่าวว่ามิตรภาพไม่อาจซื้อได้ด้วยระยะเวลาอันสั้น แต่ทว่าวันนี้ นายโละ กลับมองว่า คำพูดนั้นไม่เป็นจริงเสมอไปแล้ว

เพราะวันนี้ เราทุกคนได้สร้างมันมาด้วยเวลาอันน้อยนิด แม้เพียงไม่กี่ชั่วโมง แต่เราก็สร้างมิตรภาพที่ดีต่อกันได้ ถึงแม้นายโละ อาจทำตัวแย่ๆ ทำตัวแรงๆ ทำตัวไม่น่ารักใส่ใครต่อใคร แต่นายโละก็คิดว่า สิ่งนี้เองที่ทำให้นายโละได้มิตรภาพที่ดีมา

ขอบคุณทุกคนที่มีจิตอาสา ที่มาเติมเต็มทุกอย่างที่ขาดหายไปของกันและกัน ขอขอบคุณทึ่ทุกคนที่คอยเป็นกำลังใจ ที่คอยสร้างรอยยิ้ม และเสียงหัวเราให้กัน วันนี้ มันช่างยิ่งใหญ่และน่าจดจำ

ถึงแม้อาจมีใครหลายคนไม่ชอบในสิ่งที่โละแสดงออกมา มีหลายคนคงไม่พอใจในตัวโละ ไม่พอใจในสิ่งที่โละพูดออกไป โละก็คงได้แต่ กล่าวคำว่าขอโทษทุกคนด้วยนะ

ขอบคุณรอยยิ้ม ขอบคุณเสียงหัวเราะ ขอบคุณพี่ๆ น้องๆ และทีมงานอาสาทุกๆคน ที่มาเเต่งเติม สิ่งดีๆให้กัน

ขอขอบคุณพี่พี พี่ธัน พี่ตี๋ ฟักแฟง ลีหยุน น้องแพร์ พี่นิด พี่จ๋า พี่โหน่ง พี่โอ๊ค น้องฝ้าย และเพื่อนๆพี่ๆน้องๆที่น่ารักทุกๆคนที่ทำให้วันนี้มันยิ่งใหญ่ในใจของกันและกัน

หวังว่าสิ่งใดที่โละทำตัวไม่ดีไว้ ทุกคนคงเข้าใจ และให้อภัยกันนะครับ

ด้วยรัก
นายโละบ้าบอ

ขอฝากกลอนนี้ไว้ เพื่อย้ำเตือนความเป็นเพื่อนของเรา

" เพื่อนช่วยเพื่อน ตลอดไป ได้เสมอ
เพื่อนจะเผลอ เพื่อนจะพลาด ซักแค่ไหน
ความเป็นมิตร ยังติดอยู่ คู่แรงใจ
ให้ก้าวไป ในสิ่ง ที่ต้องการ
เพื่อนจะทุกข์ เสียน้ำตา และร้องไห้
ความห่วงใย ทีมีนั้น ยังคอยสาน
ประกอบใจ ของเพื่อนนี้ ที่แหลกราญ
พาพ้นผ่าน ความทุกข์ช้ำ ที่ค้ำใจ
แม้เวลา เนิ่นนาน ผ่านจากนี้
แต่สิ่งดี จะยังอยู่ ไม่หวั่นไหว
ถึงเวลา จะผ่าน นานเท่าไหร่
แต่จิตใจ มีเพื่อน ตลอดมา"



วันอังคารที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2553

เพื่อนร่วมทาง ... งานอาสา ++ :)


ความสวยงามของความดี นายโละอาจมองไม่รู้ว่ามันสว
ยงาม เช่นไหร่ ?
- เพราะมันไม่อาจบรรยายออกมาได้เป็น ตัวอักษรใดๆ แต่ฉันก็รับรู้ และสัมผัสมันได้เสมอ

ทุกครั้งที่เราได้ทำสิ่งดีๆรวม กัน มันไม่มีอะไรที่ทำให้เรารู้สึก ว่ามัน Unhappy...

แต่ทุกครัั้งที่เราพบกัน เจอกันไม่ว่าจะเจอกันตัวเป็นๆ หรือผ่านช่องทางออนไลน์ ....แต่นั้นก็คือมิตรภาพที่บางครั้งอาจหาได้ไม่ง่ายนักตามท้องถนน มีผู้คนเดนอยู่มากมายแต่เราเองก็ไม่รูจัก เราไม่เคยทักทายกัน ทั้งๆที่เราก็คือคนไทยเหมือนกันนี่หน่า

แต่มีบางมิตรภาพหนึ่งที่เราใช้ใจของเราเเลกมันมาด้วย ใจที่เรามีความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน เราต่างเรียกมันว่า "จิตอาสา" หัวใจเล็กๆ ในตัวเรา แต่โตอยู่ในความรู้สึกของใครต่อ ใครหลายคน รอยยิ้ม และมิตรภาพที่ได้กลับมา คุ้มแล้ว กลับ เหงื่อ กับเเรงที่สูญเสียไป เพิ่งรู้แล้วว่าเหงื่อ หนึ่งหยดของเรามีคุณค่าต่อจิตใจของใครๆหลายๆคน รู้ซึ้งแล้วว่า"การให้" ไม่มีคำว่า สิ้นสุด ฉันสัญญากับตัวเองเสมอๆว่าฉันเองจะเป็นผู้ให้ที่ดีคนหนึ่ง ถึงแม้ไม่มีเงินทองอะไรมากมาย

แต่ฉันก็พอจะเดินไปเคียงข้างทุกๆคน นะครับพี่ๆน้องๆชาวจิตอาสา รักทุกคนครับ ขอให้ทุกคนเป็นไม้งามคู่บ้านเมืองนี้กันต่อไป ให้ความดีของเราหยั่งลึกลงไปในบ้านนี้ เมืองนี้ ประเทศนี้ เฉกเช่่น รากแก้วของต้นไม้ใหญ่ เราจะหล่อเลี้ยง และพยุง โลกใบนี้ของเราไปด้วยกัน

มือน้อยๆ หัวใจดวงเล็กๆ ที่จะต่อเติมให้มันดูยิ่งใหญ่ ถึงเราจะเป็นเพียงพลังเล็กๆ แต่ก็ยิ่งใหญ่ในใจหลายๆคนเสมอ เชื่อว่าสิ่งที่เรา มัน มีชื่อว่า "ความถูกต้อง" เรากำลังทำในสิ่งที่ถูกต้องที่ใครๆ หลายคนก็อยากทำ เพียงแต่ขาดโอกาสก็เท่านั้น

มีคนเคยถามว่า โละ แกเหนื่อยไหม ฉันตอบได้ซิว่าเหนื่อย แต่ผลของการเหนื่อยของฉัน มันทำให้ใครหลายคนไม่เพียงแค่ฉันคนเดียวที่รู้สึกสุขใจ ความเหนื่อยนั้นมันมีค่านะ ถ้าเราได้ลองสัมผัส ไออุ่นจากการทำความดี นายจะรู้ว่า โลกใบนี้มันสวยงามน่าอยู่ เพราะนายไม่เคยเดินอยู่เดียวดายตามลำพัง นายกำลังคอยประคับประคอง และพยุงใครต่อให้ ให้เดินได้เข้มแข็งไปพร้อมๆกันกับเรา

เพื่อนโละบอกกับโละว่า แกจะเป็นคนสาธารณะ ไปถึงไหน อยากย้อนกลับถามเพื่อนสาวไปว่า คำว่า คนสาธารณะ คืออะไร ฉันก็ได้เพียงเปิดพจนานุกรมฉบับ ราชบัณฑิตยสภา เขาได้ให้ความหมาย ของคำว่า "คน" ในความหมายที่ 1 ไว้ว่า มนุษย์ เมื่อมองหาคำว่า "มนุษย์" พจนานุกรมให้ความหมายไว้ว่า สัตว์ที่รู้จักใช้เหตุผล, สัตว์ที่มีจิตใจสูง, คน.

ส่วนคำว่า "สาธารณะ" มีการให้ความหมายไว้ว่า เพื่อประชาชนทั่วไป เช่น สวนสาธารณะ โทรศัพท์
สาธารณะ บ่อน้ำสาธารณะ, ทั่วไป เช่น ถนนนี้ไม่ใช่ถนนสาธารณะ
อย่าแต่งตัวประเจิดประเจ้อในที่สาธารณะ.


ดังนั้น คำว่า "คนสาธารณะ" ในความหมายที่ฉันคิดก็คง หมายความว่า "คนที่ทำอะไรก็ตามเพื่อประชาชนโดยทั่วไปอาจรวมไปถึงการทำต่อสังคมโดยรวม นั่นเอง

"คนสาธารณะ" คำนี้จึงดูลึกซึ้ง แต่ทว่า กว่าที่เราจะเดินมาเป็นคนสาธารณะได้นั้นมันก็ไม่ได้ง่ายเลย อีกทั้งมันก็ไม่ยากเช่นกัน มันอยู่ที่ สิ่งๆ เดียวนั้นล่ะครับ คือใจอันเป็นสาธารณะ เมื่อเรามีใจสาธารณะ เราก็กลายเป็นคนสาธารณะได้ ถ้าได้ลงมือทำอะไร เพื่อคนอื่น ที่ไม่ใช่ทำแค่ตัวเรา หรือคนในครอบครัวของเรา การกระทำนี้เป็นการทำเพื่อใครต่อใคร ที่อาจไม่เคยมีความเกี่ยวโยงสัมพันธ์ อะไรกับเรามาก่อน การทำด้วยใจที่บริสุทธิ์ โดยที่เราเองไม่ได้คาดหวังอะไรในการตอบแทนมากไปกว่าความสุขทางใจ และการได้เห็นใครสักคนยิ้มได้ และมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ไงล่ะครับ ความเป็นคนสาธารณะ มันไม่ยากเลยนินะครับ

ขอบคุณเวลา เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่สำคัญ เป็นสิ่งที่นำพาพวกเรา เหล่าคนอาสา หรือคนสาธารณะมาได้พบเจอกัน มาได้ร่วมกันออกความเห็น ออกเเรงกาย เพื่อทำอะไรต่อมิอะไร เพื่อใครต่อใคร เพื่อสังคม เพื่อบ้านเมือง เพื่อโลกใบโตๆ ใบนี้

มือทุกมือของพวกคุณ กำลังใจจากทุกคนที่มีให้กัน แรงกาย แรงใจ ที่มีมาอย่างไม่ลดละ มันทำให้โลกที่แสนจะดูวุ่นวาย กลับมีมุมสวยงามมุมเล็กๆมุมหนึ่งอยู่ในส่วนหนึ่งของโลกใบโตๆ ขอบคุณทุกคนที่ทำให้ สิ่งเล็กๆน้อยที่เราทำไป มันดูยิ่งใหญ่ได้ในสายตาของใครที่ทองผ่านมา

ขอบคุณ คนสาธารณะ ทุกคนนะครับ เราจะเดินจับมือกันไป เราจะพยุง และประคับประคองกันไป เราจะมีกันและกัน เราจะไม่ยอมให้ใครคนหนึ่งต้องเดิน อยุ่ตามลำพัง เราจะคว้ามือเขามา แล้วบอกกับเขาไปว่า เราจะเดินไปพร้อมๆกัน ที่ไหนมีคุณ ที่นั่นมีเรา เราจะอยู่อย่างนี้ต่อไป ไม่ใช่เเค่เพื่อคุณ หรือใครต่อใคร แต่เพื่อหัวใจเล็กๆของตัวฉันเองด้วย

รักพี่ๆน้องๆ จิตอาสา ทุกท่านครับ

ป.ล. โละเองอาจไม่ใช่คนที่ดีอะไร อาจไม่ใช่พลังที่ยิ่งใหญ่ อะไร อาจไม่ใช่คนมีสาระมากมาย แต่ใจของเด็กตัวเล็กๆ คนนี้ ก็พร้อมเดินไปกับพี่ๆน้องๆเสมอ จะโอบกอดทุกคนด้วยความรัก หนูโละคงไม่มีอะไรมากมายให้พี่ๆน้องๆ ได้ชื่นใจ แต่สิ่งหนึ่งที่หนูจะทำ คือ จะเดินตามหลังๆพี่ๆน้องๆอยู่เสมอๆ ไม่ห่างเลย น้องคนนี้ จะมีแรงสู้ทำไป เพื่อให้เรา ได้ทำอะไรดีๆร่วมกัน

ขอโทษทีหนูโละ ทำตัวน่าเกลียดบ้างในบางครั้ง ขอโทษที่หนูทำกิริยาที่ไม่น่าดูในบางที หนูขอโทษที่หนูทำอะไรโดยไม่คิดในบางคราว หนุขอโทษที่ไม่อาจเป็นคนต้นแบบให้ใครต่อใครได้ แต่ก็ขอเป็นคนหนึ่งได้ไหม ที่พี่ๆน้องๆ มาจับมือ แล้วพาเด็กตัวเล็กๆคนนี้เดินไปด้วย ในฐานะ "เพื่อนร่วมทาง"